Blog

Rouwarbeid

Als rouw je overkomt is het iets ongrijpbaars. Uit ervaring weet ik dat het je vaak op de momenten overvalt wanneer je het niet verwacht. Je denkt dat het gaat slijten en het verdriet minder wordt. Manu Keirse, de rouwgoeroe, noemt het niet voor niets rouwarbeid. Het kost je lichamelijk en geestelijk kracht. Het kost je enorm veel energie. Voor mij is de tekening van Tonkin’s model “Growing Around Grief” heel erg sprekend. Veel mensen zeggen, het verdriet moet slijten. Maar in deze tekening zie je duidelijk hoe het echt werkt.

Lees meer »

Kinderen nemen ook afscheid

Niet te vergeten zijn ook de kinderen bij een afscheid.  Zij rouwen immers ook, op hun eigen manier. Als de familie ervoor openstaat, betrek dan de kinderen er spelenderwijs bij. Dat begint al in de week vóór de uitvaart. Er zijn mooie boekjes en spelletjes die helpen uitleggen wat er gaat gebeuren. Daarnaast kunnen kinderen ook praktisch meehelpen: een kaars aansteken, bloemen dragen, een mooie tekening maken of zelfs meehelpen bij het sluiten van de kist. Kleine gebaren die voor hen heel groot kunnen voelen.

Lees meer »

Van mode naar uitvaart

Na een loopbaan van dertig jaar in de mode stapte ik over naar een vak waarin het niet meer gaat om uiterlijk, maar om essentie. Toch nam ik iets mee: mijn oog voor detail, mijn gevoel voor sfeer, en mijn aandacht voor wat niet wordt uitgesproken. Tijdens mijn opleiding bij FuneQlass, voorheen Après la Vie, heb ik geleerd dat nabijheid niet altijd zit in woorden. Soms is het juist de stilte die troost biedt. Ik heb geleerd om te vertragen, te luisteren zonder te sturen, en ruimte te laten voor rouw in alle vormen. De stages gaven mij inzicht in hoe verschillende mensen omgaan met verlies, en hoe belangrijk het is dat de uitvaartbegeleider meebeweegt, maar tegelijk stevig blijft staan.

Lees meer »

Dag dood, tot later

“Hoe zou je leven veranderen als je de dood niet als iets angstaanjagends, maar als een natuurlijk onderdeel van het leven zou zien?” Doodgaan kun je niet oefenen. Je kunt het maar één keer in je leven doen. Wat je wél kunt doen, is je erop voorbereiden. Niet uit angst, maar uit bewustzijn. Want je weet nooit wanneer de dood aan jouw deur klopt.

Lees meer »

Zwarte pakken

Je hoeft geen stijve zwarte pakken of zware woorden te gebruiken om iets waardevols te maken. En gevoel voor timing, voor sfeer. Als uitvaartbegeleider werk ik dus eigenlijk net als een goede stylist: ik luister, ik voel aan wat past. Geen standaard riedel maar een afscheid dat bij iemand klopt, van muziek tot bloemen tot het moment zelf. 

Een stijl die past bij degene die wordt herdacht, en bij de mensen die achterblijven.